Socialmediagebruik en eenzaamheid

Het is midden in de voorjaarsvakantie als ik dit blog plaats over socialmediagebruik en eenzaamheid. Een onderwerp dat vaak de aandacht krijgt. Niet in de laatste plaats omdat men socialmediagebruik bij jongeren aan banden wil leggen. Wat ik interessant vind aan de besproken onderzoeken is dat een bureau als Newcom haar standaard monitoronderzoek gebruikt om dit onderwerp aanvullend bespreekbaar te maken. Het is dus niet alleen een ‘feestje’ dat men steeds vaker sociale media gebruikt voor interactie (welke app zou er dit jaar op nummer één staan), maar het is zeker ook een zorgelijke ontwikkeling dat er zoveel eenzaamheid bestaat.

Oorzaken

Goed natuurlijk dat daar aandacht voor is, maar social media zijn daar natuurlijk niet de enige en belangrijkste oorzaak van. Ze zijn, zoals ik het zie, een trigger om eenzaamheid nog nadrukkelijker te voelen. Immers, je scrollt langs alle succesvolle contacten (althans, dat beweren ze) en je voelt je eigen onmacht. Dat is natuurlijk een verkeerd signaal en een goede reden om sociale media aan banden te leggen.

Maar er zijn ook ander oorzaken van eenzaamheid aan te wijzen, zoals de complexe samenleving waarin jongeren opgroeien, de prestatiedruk, de verharde omgangsvormen. We kunnen social media verbieden, maar dan moeten we in het alternatief ook zorgen voor normaliseren van live contacten, meer samenhang, minder verruwing, meer respect en waardering, meer ruimte voor andersdenkenden. Social media is een gemakkelijke zondebok, maar als we dat verbieden, dan zijn wij als opvoeders, docenten en begeleiders aan zet.

Graag denk ik met je mee hoe je dit in het hoger onderwijs kunt aanpakken. Wil je hierover doorpraten? Neem contact op en we gaan het gesprek aan.

Om alvast een voorschot te geven op wat je in het (hoger) onderwijs kunt doen om eenzaamheid aan te pakken, heb ik onderaan mijn blog een aantal tips gezet. Hopelijk heb je daar iets aan.